ನಾರದನು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಭಕ್ತ. ಆದರೆ ಅವನೇ ದೊಡ್ಡ ಭಕ್ತನೇ ಎಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಡುತ್ತಾನೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣುವು ಭಕ್ತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಆಸಕ್ತಿದಾಯಕ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾನೆ.
ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣುವು ನಾರದನನ್ನು ಸರೋವರದಿಂದ ಒಂದು ಮಡಕೆ ನೀರನ್ನು ತರಲು ಕೇಳಿದನು. "ಆದರೆ ಜಾಗರೂಕರಾಗಿರಿ, ಮಡಕೆಯಿಂದ ಒಂದು ಹನಿ ನೀರು ಸುರಿಯಬಾರದು" ಎಂದು ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣು ಹೇಳಿದರು
ನಾರದ ಋಷಿಯು ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಭಕ್ತನಾಗಿದ್ದನು. ಅವನು ತನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು "ನಾರಾಯಣ, ನಾರಾಯಣ, ನಾರಾಯಣ..." ಎಂದು ಜಪಿಸುತ್ತಾ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸುತ್ತುತ್ತಿದ್ದನು.
ಒಮ್ಮೆ ನಾರದ ಋಷಿಯು ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿ, "ನಾರದ, ನೀನು ನನಗೆ ಪ್ರಿಯ, ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಾನು ಸಂತೋಷವಾಗಿದ್ದೇನೆ."
"ಅಂದರೆ ನಾನು ನಿಮ್ಮ ದೊಡ್ಡ ಭಕ್ತ?" ಎಂದು ನಾರದ ಕೇಳಿದ.
ವಿಷ್ಣು ಮುಗುಳ್ನಕ್ಕು, “ಇಲ್ಲ” ಎಂದನು.
ನಾರದರು ಈಗ ತಬ್ಬಿಬ್ಬಾದರು, “ನನಗಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಭಕ್ತ ಯಾರಾದರೂ ಇದ್ದಾರೆಯೇ?”
"ನಾವು ಕಂಡುಹಿಡಿಯೋಣ" ಎಂದು ಭಗವಂತ ಉತ್ತರಿಸಿದ.
ಬೆಳಗಿನ ಜಾವವಾಗಿತ್ತು. ವಿಷ್ಣುವು ನಾರದನನ್ನು ಒಂದು ಕುಟೀರಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ದರು, ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಮಲಗಿದ್ದ ರೈತನನ್ನು ಕಂಡರು. ದಿನ ಬೆಳಗಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ರೈತ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡು ಕೈಜೋಡಿಸಿ “ನಾರಾಯಣ, ನಾರಾಯಣ” ಎಂದನು.
"ಇಡೀ ದಿನ ಈ ಭಕ್ತನನ್ನು ನೋಡಿ ನಂತರ ನನ್ನನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿ" ಎಂದು ವಿಷ್ಣುವು ಹೇಳಿ ಹೊರಟುಹೋದನು.
ರೈತನು ಸಿದ್ಧನಾಗಿ ತನ್ನ ಹೊಲಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು. ನಾರದನು ಅವನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದನು. ರೈತ ಇಡೀ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಉಳುಮೆ ಮಾಡಿದನು.
"ಅವನು ಒಮ್ಮೆಯೂ ಭಗವಂತನ ಹೆಸರನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿಲ್ಲ!" ನಾರದ ಯೋಚಿಸಿದ.
ರೈತರು ಊಟ ಮಾಡಲು ಬಿಡುವು ಮಾಡಿಕೊಂಡರು. "ನಾರಾಯಣ, ನಾರಾಯಣ," ಅವರು ತಿನ್ನುವ ಮೊದಲು ಹೇಳಿದರು. ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟ ಮುಗಿಸಿದ ರೈತ ಜಮೀನು ಉಳುಮೆ ಮುಂದುವರೆಸಿದ.
ಮರುದಿನ, ನಾರದನು ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದನು, "ಹಾಗಾದರೆ ನಾರದ, ರೈತನು ನನ್ನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಭಕ್ತನೆಂದು ನಿನಗೆ ಇನ್ನೂ ಅನುಮಾನವಿದೆಯೇ?"
ನಾರದನಿಗೆ ನೋವಾಯಿತು, “ಸ್ವಾಮಿ, ರೈತ ಇಡೀ ದಿನ ದುಡಿದನು, ಅವನು ನಿನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಮೂರು ಬಾರಿ ಮಾತ್ರ ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು - ಅವನು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದಾಗ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆ ಮತ್ತು ಅವನು ಮಲಗುವ ಮೊದಲು. ಆದರೆ ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ನಿನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅವನನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಭಕ್ತ ಎಂದು ಏಕೆ ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತೀರಿ?”
ವಿಷ್ಣುವು ಮುಗುಳ್ನಕ್ಕು, "ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ನಾನು ಒಂದು ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಆದರೆ ನಾನು ಮೊದಲು ಸ್ವಲ್ಪ ನೀರು ಕೊಡಬಹುದೇ? ಈ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಸರೋವರವಿದೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ಅದರ ನೀರನ್ನು ಒಂದು ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ನನಗೆ ತನ್ನಿ. ನೀವು ಒಂದು ಹನಿ ನೀರನ್ನು ಸಹ ಚೆಲ್ಲದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಿ."
ನಾರದನು ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಹೋದನು, ಸರೋವರವನ್ನು ಕಂಡು, ಒಂದು ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿಸಿದನು. ಮಡಕೆಯನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು, "ನಾರಾಯಣ, ನಾರಾಯಣ" ಎಂದು ಜಪಿಸುತ್ತಾ ನಡೆಯತೊಡಗಿದರು.
ನಂತರ ಅವನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದನು. "ಕಾದು, ನಾನು ಹುಷಾರಾಗಿರಬೇಕು, ಒಂದು ಹನಿ ನೀರು ಕೂಡ ಚೆಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣು ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ."
ನಾರದನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಹತ್ತಿದನು. ಅವನ ಗಮನವೆಲ್ಲ ನೀರಿನ ಪಾತ್ರೆಯ ಮೇಲಿತ್ತು. ಮಡಕೆಯಿಂದ ಒಂದು ಹನಿ ನೀರು ಬೀಳದಂತೆ ಎಚ್ಚರ ವಹಿಸಿ ಒಂದೊಂದೇ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದರು.
ಕೊನೆಗೆ ಬೆಟ್ಟದ ತಪ್ಪಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ತಲುಪಿದನು. ಸೂರ್ಯ ಮುಳುಗುತ್ತಿದ್ದ. ನಾರದನು ಮಡಕೆಯನ್ನು ಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿಸಿ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ ನಂತರ ಹೇಳಿದನು, “ಸ್ವಾಮಿ, ಒಂದು ಹನಿ ನೀರು ಚೆಲ್ಲಲಿಲ್ಲ.
"ಒಳ್ಳೆಯದು ನಾರದ. ಆದರೆ ಹೇಳು, ನೀನು ನನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಎಷ್ಟು ಬಾರಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡೆ?" ಎಂದು ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಕೇಳಿದರು.
"ಪ್ರಭು, ನನ್ನ ಗಮನವು ಎಲ್ಲಾ ಸಮಯದಲ್ಲೂ ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ಇತ್ತು. ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಹೆಸರನ್ನು ಎರಡು ಬಾರಿ ಮಾತ್ರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲೆ - ನಾನು ನಡೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಾಗ ಮತ್ತು ನಾನು ಮಡಕೆಯನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಇಟ್ಟ ನಂತರ," ನಾರದ ಹೇಳಿದರು.
ವಿಷ್ಣು ಮುಗುಳ್ನಕ್ಕ. ರೈತನು ದಿನಕ್ಕೆ ಮೂರು ಬಾರಿ ಭಗವಂತನ ಹೆಸರನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೆ, ಅವನು ತನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಎರಡು ಬಾರಿ ಮಾತ್ರ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ನಾರದನು ಅರಿತುಕೊಂಡನು! ಅವನು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಿದ್ದು, “ನಾರಾಯಣ, ನಾರಾಯಣ” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
ವಿಷ್ಣುವು ನಾರದರನ್ನು ಆಶೀರ್ವದಿಸಿದನು. "ಭಾವನೆ ಮುಖ್ಯವಾದುದು, ನನ್ನ ಮೇಲಿನ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ನಾನು ಹೇಗೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತೇನೆಯೋ ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮೇಲಿನ ರೈತನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ನಾನು ಅನುಭವಿಸಬಹುದು."
"ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಭಕ್ತರ ಮೇಲಿನ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ನಾನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತೇನೆ" ಎಂದು ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು.
ಹೀಗೆ ನಾರದನು ಭಕ್ತಿ ಎಂದರೆ ದೇವರಿಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಎಂದು ಅರಿತುಕೊಂಡ. ದೇವರು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಅರಿತುಕೊಂಡರು.